Ondersteuning geven aan de showkorpsen door het aanbieden van specifieke clinics, is één van de doelstellingen van de artistieke commissie show van Vlamo vzw. De editie die op 18 februari 2010 in Eeklo plaats vond, stond geheel in het teken van de koperblazers van showkorpsen. Fed van Norden, brass isntructor bij het vermaarde Juliana Drum & Bugle Corps uit Middelburg (NL) leidde deze grensoverschrijdende clinic. Hij bracht de voltallige brass van Juliana mee. Het accent lag dus niet enkel op vorming maar tevens op het leggen van contacten en het uitwisselen van ervaringen. Het evenement werd druk bijgewoond, maar liefst 60 blaaswerkers uit Nederland (Avalance Vlaardingen, Sas van Gent) en Vlaanderen (WIK Oostende en Calypso Zwevegem) volgden deze intensieve vormingsdag. Aan instructeur Fred van Norden stelden wij volgende vragen.

Kan je ons iets meer vertellen over je levenswandel binnen de muziekwereld?
De jaartallen weet ik niet meer precies maar ik ben begonnen op trompet bij showkorps Oranje Nassau in Vlissingen. In 1983 werd ik lid van Juliana drum & bugle corps uit Middelburg. Verschillende jaren gaf ik les bij "Johan Friso" onze junioren. In die tijd hadden we veel succes met onze blazersgroep. Daarna kreeg ik de leiding van de hornline van Juliana Drum & Bugle Corps. Ook heb ik een aantal weken les gegeven in de USA bij Boston Crusaders drum & bugle corps uit Massachusett. Daar instrueerde ik de trompet sectie in aanloop van het competitie seizoen.

Wat onderscheidt Juliana drum & bugle corps van de andere showkorpsen in Nederland?
Elke vereniging heeft zijn eigen kenmerken. Het fijne van Juliana is dat de vereniging een vaste fundering heeft. De vereniging is opgericht in 1933. Alle leden voelen dit en zijn trots onder de naam Juliana te mogen werken. De blazersgroep is de laatste jaren erg gemotiveerd om verder te komen. Je merkt dat je heel veel terug krijgt voor de energie die je er in stopt. Dit is voor een instructeur erg leuk werken.

Eind jaren zeventig waaide de Amerikaanse drumcorps stijl naar Europa, dat staat toch voor hard, harder, hardst?
Hier zou ik wel een paar kantjes over vol kunnen schrijven. Natuurlijk is het leuk om een beetje stevig te spelen. En als je het goed doet maakt het best wat indruk op het publiek. Jammer genoeg waren er groepen, en die zijn er nog steeds, die een groep uit de USA van ongeveer 60-80 blazers willen nabootsen. Drumcorps (de Amerikaanse stijl) draagt nog steeds een beetje het imago bij het brede publiek van 'hard en lelijk'. Al die tijd dat ik blazersgroepen instrueerde ben ik bezig geweest om dat imago bij de betreffende groep weg te poetsen. Ik denk dat we met Juliana wel een statement maken op dit gebied. En daar ben ik best trots op. Ik zie gelukkig ook groepen die er hetzelfde over denken. Maar jammer genoeg zijn er ook nog andere ideeën hierover.

Zo was er enkele jaren terug een contest in Middelburg. Bij de finale werd er een gezamenlijk brass optreden georganiseerd. Het was één akkoord oefening. Dit ging verschrikkelijk hard en lelijk. Maar de presentator van de avond meldde door de luidsprekers "Dames en heren, geweldig, dit is nou drumcorps". (Als ik er aan terug denk voel ik de verontwaardiging nog steeds opkomen.)

Nogal wat muziekliefhebbers bij ons, vinden het opstappend musiceren maar niks, laats staan muziek maken én show lopen?
Als showkorps liefhebber kies je hier voor. Dus als je je als muzikant aanmeld bij deze verenigingen dan weet je waar je aan begint. Bij Juliana zorgen we ervoor dat elk onderdeel een essentieel deel van het korps is. Dus het lopen en spelen hoort bij elkaar en daar trainen we ook voor. Als je als muzikant niet graag loopt dan zou je kunnen overwegen om in een zittend orkest te gaan spelen.

Wat zijn de belangrijkste eigenschappen die een koperblazers ensemble moet beheersen?
Dit is een lastige vraag. Maar het belangrijkste is dat een groep uitstraalt dat men het muziek maken leuk vindt om doen. Onafhankelijk van de kwaliteit. Het overdragen van enthousiasme kun je zien als dé X-factor van het brass-ensemble.

Uit wat was het lessenpakket tijdens de Multiclinic samen gesteld, wat wilden jullie bereiken?
Het lespakket bestond uit de basis begrippen van de koperblazer en de koperblazer in een groep. Het hele pakket gebruiken we al jaren bij Juliana en is in de loop der jaren door ervaring en kennis verzameld. Het doel van deze clinic was een kijkje in de keuken van Juliana en tevens een handvat om de deelnemende groepen verder te helpen.

In hoeverre werd dit bereikt?
Ik vond het een zeer geslaagde dag. Ik heb veel verbeteringen gehoord. De deelnemers waren geconcentreerd en deden ijverig mee.

Rekrutering van koperblazers is bij ons geen sinecure, hoe staan de zaken in Nederland (of bij Juliana?)
De verenigingen hebben het al jaren zwaar op dit gebied. Juliana Middelburg heeft gelukkig nog een jeugdkorps waar mensen automatisch doorstromen. In de jaren '70 had een dorp of een stad een voetbalclub en een muziekvereniging. En vaak was je lid van beide clubs. Nu is de keuze heel erg groot en het is niet heel erg 'cool' om in een muziekvereniging te zitten. Ik wacht op het moment dat een club een geweldig idee krijgt om de muziekverenigingen weer op de kaart van de jongeren te zetten. De gevestigde groepen kunnen echter nog steeds bestaan.

Tot slot
Een woord van dank aan Vlamo voor het aanbieden van deze ondersteuning. Maar ook aan de Koninklijke Harmonie Sint-Georges en Sint-Cecila uit Eekloo voor de logistieke ondersteuning en het ter beschikking stellen van de locatie.

Tekst: Geert Vanmaeckelberghe
Foto's: Mark Coppens